Wyrównania przygraniczne

Wyrównania przygraniczne zostały zaprojektowane tak, by chronić przemysł Unii Europejskiej przed nieuczciwą konkurencją i by stymulować światowe wdrożenie efektywnego sposobu nakładania opłat na zanieczyszczenia atmosfery.

Podczas handlu z regionami, które mają niższą opłatę węglową lub nie mają jej wcale, na importowane dobra nakładana jest opłata wyrównawcza oparta o odcisk węglowy danego rodzaju towarów, a za produkty eksportowane z UE należeć się będzie zwrot. To daje szansę na uczciwy międzynarodowy handel i zapobiega “wyciekom” zanieczyszczeń atmosferycznych do krajów bez odpowiednich ustaw promujących przyjazne środowisku alternatywy. Wyrównania przygraniczne pozwalają przedsiębiorstwom UE konkurować na równym poziomie z firmami z krajów o odmiennej polityce klimatycznej.

Istnieje możliwość ograniczenia kosztów wdrożenia wyrównań przygranicznych poprzez zawężenie zakresu do towarów klasyfikowanych jako energochłonne i narażone na handel (przykładowo: stal, beton, papier, ceramika i chemikalia takie jak nawozy sztuczne). To ograniczyłoby ilość dóbr, które trzeba monitorować.

Wyrównania przygraniczne są zgodne z zasadami Światowej Organizacji Handlu zarówno z artykułem GATT II.2 jak i III.2 (The German Marshall Fund of the United States, 2013). Są też uznane jako zasada w artykule GATT XX, paragrafy (b) i (g) jak zauważono w protokole montrealskim powiązanym z powstającą dziurą ozonową. To orzecznictwo potwierdziło, że zasady ŚOH nie są nadrzędne dla środowiska. Preferowana jest zgodna akceptacja głównych graczy, by nadać moc prawu międzynarodowego handlu.

Wyrównania przygraniczne tworzą ekonomiczną dźwignię, która promuje wdrażanie kompatybilnych ustaw w krajach spoza UE. Partnerzy handlowi mają finansową motywację, by uchwalić podobne opłaty węglowe i zatrzymać przychód z tego źródła we własnej gospodarce, zamiast zasilać opłatami ekonomię partnera handlowego.